Dominicaanse Republiek

Een bijzondere koffiegeschiedenis

Koffie kwam rond 1735 op het eiland via de Fransen vanuit Martinique. De planten gedijden uitstekend in de vruchtbare bergketens van de Cordillera Central en tegen het einde van de 18e eeuw was koffie, na suiker, een van de belangrijkste exportproducten. Na de onafhankelijkheid in 1844 werd koffie de ruggengraat van de economie voor kleine boeren.

In de Dominicaanse cultuur is koffie meer dan een drank: het is sociale lijm. Een kopje koffie aanbieden is het ultieme teken van gastvrijheid. De klassieke moka-pot, de Greca, staat in vrijwel elk huishouden op het vuur. Men drinkt de koffie sterk, klein en zoet. Café Santo Domingo, het bekendste nationale merk, zorgde ervoor dat Dominicaanse koffie wereldwijd bekendheid verwierf.

Sinds de jaren negentig is er een duidelijke verschuiving van kwantiteit naar kwaliteit. Regio's als Jarabacoa en Barahona zetten in op biologische teelt en specialty coffee. Koffieplantages zijn inmiddels ook toeristische trekpleisters geworden waar bezoekers de rijke geschiedenis direct op de plantage kunnen beleven.

Wat de Dominicaanse Republiek zo bijzonder maakt

De Cordillera Central biedt ideale omstandigheden voor koffieteelt. De plantages liggen op hoogtes tussen 800 en 1500 meter, in een klimaat dat aanzienlijk koeler is dan aan de kust, met temperaturen tussen 17 en 27 °C. De dichte ochtendmist die de bergen regelmatig omhult, vertraagt het rijpingsproces van de koffiebessen. Die langzame rijping zorgt voor een complexere smaakontwikkeling met meer suikers en diepere aroma's.

De regio Jarabacoa, wat in de Taino-taal "plaats van water" betekent, wordt doorkruist door belangrijke rivieren waaronder de Yaque del Norte. De bodem is mineraalrijk en heeft een vulkanisch karakter. Koffie wordt er vaak verbouwd in de schaduw van inheemse boomsoorten en pijnbomen, wat bijdraagt aan de bodemkwaliteit en het biologische karakter van de teelt.